باتریهای قابل شارژ از نوع سیستم سرب–دیاکسید سرب (Lead–Lead Dioxide) هستند. الکترولیت اسید سولفوریک رقیق توسط جداکنندهها و صفحات جذب شده و به این ترتیب در داخل باتری تثبیت میشود.
در صورت شارژ بیش از حد تصادفی باتری و تولید گازهای هیدروژن و اکسیژن، شیرهای یکطرفه مخصوص امکان خروج گازها را فراهم کرده و از ایجاد فشار بیش از حد در داخل باتری جلوگیری میکنند.
در غیر این صورت، باتری کاملاً آببندی و بسته است و بنابراین بدون نیاز به تعمیر و نگهداری، ضد نشت و قابل استفاده در هر وضعیتی میباشد.