باتریهای قابل شارژ از نوع سیستم سرب–دیاکسید سرب (Lead–Lead Dioxide) هستند. الکترولیت اسید سولفوریک رقیق توسط جداکنندهها و صفحات جذب شده و به این ترتیب در داخل باتری تثبیت میشود.
در صورت شارژ بیش از حد تصادفی باتری که منجر به تولید گازهای هیدروژن و اکسیژن شود، شیرهای یکطرفه مخصوص امکان خروج این گازها را فراهم میکنند و از ایجاد فشار بیش از حد در داخل باتری جلوگیری میکنند.
باتری در حالت عادی کاملاً آببندی و بسته است؛ بنابراین بدون نیاز به تعمیر و نگهداری، ضد نشت و قابل استفاده در هر وضعیتی میباشد.