باتریهای قابل شارژ از نوع سیستم سرب–دیاکسید سرب (Lead–Lead Dioxide) هستند. الکترولیت اسید سولفوریک رقیق توسط جداکنندهها و صفحات جذب شده و به این ترتیب در داخل باتری تثبیت میشود.
در صورتی که باتری بهطور تصادفی بیش از حد شارژ شود و گازهای هیدروژن و اکسیژن تولید شوند، شیرهای یکطرفه مخصوص امکان خروج این گازها را فراهم میکنند و از افزایش بیش از حد فشار داخل باتری جلوگیری میکنند.
در حالت عادی، باتری کاملاً آببندی و بسته است؛ بنابراین نیاز به تعمیر و نگهداری ندارد، ضد نشت است و در هر وضعیتی قابل استفاده میباشد.